พระไตรปิฎก

ครองแล้ว เที่ยวไปในโลก พราหมณ์ผู้มุ่งบุญ พึงหลั่งไทยธรรม บูชาในชนเหล่านั้น ตามกาล. ชนเหล่าใดตัดกิเลสเครื่องผูกพันคือ สังโยชน์ได้ทั้งหมด ฝึกตนแล้ว เป็นผู้พ้น เด็ดขาด ไม่มีทุกข์ ไม่มีความหวัง พราหมณ์ ผู้มุ่งบุญ พึงหลั่งไทยธรรม บูชาในชน เหล่านั้นตามกาล. ชนเหล่าใดพ้นเด็ดขาดจากสังโยชน์ ทั้งหมด ฝึกตนแล้ว เป็นผู้หลุดพ้นแล้ว ไม่มีทุกข์ ไม่มีความหวัง พราหมณ์พึงหลั่ง ไทยธรรม บูชาในชนเหล่านั้นตามกาล. ชนเหล่าใดละราคะ โทสะ และ โมหะได้แล้ว มีอาสวะสิ้นแล้ว อยู่จบ พรหมจรรย์ พราหมณ์พึงหลั่งไทยธรรม บูชาในชนเหล่านั้นตามกาล. ชนเหล่าใดไม่มีมายา ไม่มีความ ถือตัว มีอาสวะสิ้นแล้ว อยู่จบพรหมจรรย์ พราหมณ์พึงหลั่งไทยธรรมในชนเหล่านั้น ตามกาล.