Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 459

เล่ม มมร. 47 หน้า 459 ข้อ 362
ม. คำถามของข้าพระองค์ไม่เปล่า ประโยชน์แน่นอน ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์ตรัสบอกทักขิไณยบุคคลแก่ข้า- พระองค์แล้ว ก็พระองค์ย่อมทรงทราบ ไญยธรรมนี้ ในโลกนี้โดยถ่องแท้ จริงอย่าง นั้น ธรรมนี้พระองค์ทรงทราบแจ่มแจ้งแล้ว ผู้ใดเป็นคฤหัสถ์ เป็นผู้ควรแก่การขอ เป็น ทานบดี มีความต้องการบุญ มุ่งบุญ ให้ ข้าวน้ำบูชาแก่ชนเหล่าอื่นในโลกนี้ ข้าแต่ พระผู้มีพระภาคเจ้า ขอพระองค์ตรัสบอก ความถึงพร้อมแห่งยัญแก่ข้าพระองค์. พ. ดูก่อนมาฆะ เมื่อท่านจะบูชาก็ จงบูชาเถิด และจงทำจิตให้ผ่องใสในกาล ทั้งปวง เพราะยัญย่อมเป็นอารมณ์ของบุคคล ผู้บูชายัญ บุคคลตั้งมั่นในยัญนี้แล้ว ย่อม ละโทสะเสียได้. อนึ่ง บุคคลผู้นั้น ปราศจากความ กำหนัดแล้ว พึงกำจัดโทสะ เจริญเมตตาจิต อันประมาณมิได้ ไม่ประมาทแล้วเนือง ๆ ทั้งกลางคืนกลางวัน ย่อมแผ่อัปปมัญญา ภาวนาไปทั่วทิศ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka