Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 460

เล่ม มมร. 47 หน้า 460 ข้อ 363
ม. ใครย่อมบริสุทธิ์ ใครย่อมหลุดพ้น และใครยังติดอยู่ บุคคลจะไปพรหมโลกได้ ด้วยอะไร ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นมุนี ข้า- พระองค์ทูลถามแล้ว ขอพระองค์โปรด ตรัสบอกแก่ข้าพระองค์ผู้ไม่รู้ ก็พระผู้มี พระภาคเจ้าผู้เป็นพรหม ข้าพระองค์ขออ้าง เป็นพยานในวันนี้ เพราะพระองค์เป็นผู้ เสมอด้วยพรหมของข้าพระองค์จริง ๆ(ข้าแต่ พระองค์ผู้มีความรุ่งเรื่อง) บุคคลจะเข้าถึง พรหมโลกได้อย่างไร. พ. (ดูก่อนมาฆะ) ผู้ใดย่อมบูชายัญ ครบทั้ง ๓ อย่าง ผู้เช่นนั้นพึงให้ทักขิไณย- บุคคลทั้งหลายยินดีได้ เราย่อมกล่าวผู้นั้นว่า เป็นผู้ควรแก่การขอ ครั้นบูชาโดยชอบอย่าง นั้นแล้ว ย่อมเข้าถึงพรหมโลก. [๓๖๓] เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสอย่างนี้แล้ว มาฆมาณพได้กราบ ทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ ภาษิตของพระองค์แจ่มแจ้ง นัก ฯลฯ ขอพระองค์ทรงจำข้าพระองค์ ว่าเป็นอุบาสกผู้ถึงสรณะตลอดชีวิต ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป. จบมาฆสูตรที่ ๕
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka