Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 474

เล่ม มมร. 47 หน้า 474 ข้อ 366
อย่างไร และอย่างไรบัณฑิตจึงกล่าวบุคคล ว่าผู้รู้ ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์อัน ข้าพระองค์ทูลถามแล้ว ขอจงตรัสพยากรณ์ แก่ข้าพระองค์เถิด. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสพยากรณ์ว่า ดูก่อนสภิยะ ผู้ใดถึงความดับกิเลสด้วยมรรคที่ตน อบรมแล้ว ข้ามความสงสัยเสียได้ ละความ ไม่เป็นและความเป็นได้เด็ดขาด อยู่จบ พรหมจรรย์ มีภพใหม่สิ้นแล้ว ผู้นั้นบัณฑิต กล่าวว่า เป็นภิกษุ. ผู้ใดวางเฉยในอารมณ์มีรูปเป็นต้น ทั้งหมด มีสติ ไม่เบียดเบียนสัตว์ในโลก ทั้งปวง ข้ามโอฆะได้แล้ว เป็นผู้สงบ ไม่ ขุ่นมัว ไม่มีกิเลสเครื่องฟูขึ้น ผู้นั้นบัณฑิต กล่าวว่า ผู้สงบเสงี่ยม. ผู้ใดอบรมอินทรีย์แล้ว แทงตลอด โลกนี้และโลกอื่น ทั้งภายในทั้งภายนอกใน โลกทั้งปวง รอเวลาสิ้นชีวิตอยู่ อบรมตน แล้ว ผู้นั้นบัณฑิตกล่าวว่า ผู้ฝึกตนแล้ว. ผู้พิจารณาทั้งสองอย่าง คือ จุติและ อุบัติ ตลอดกัปทั้งสิ้นแล้ว ปราศจากธุลี
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka