Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 520

เล่ม มมร. 47 หน้า 520 ข้อ 377
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งหลายเนือง ๆ เป็น การได้โดยยาก ความปรากฏเนือง ๆ แห่ง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ใดแล หาได้ ยากในโลก เราเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์นั้น ผู้เป็นศัลยแพทย์ชั้นเยี่ยม. เราเป็นผู้ประเสริฐไม่มีผู้เปรียบ ย่ำยี มารและเสนามารเสียได้ ทำปัจจามิตรทั้งหมด ไว้ในอำนาจ ไม่มีภัยแต่ที่ไหน ๆ บันเทิงอยู่. เสลพราหมณ์กล่าวกับมาณพ ๓๐๐ คนว่า ท่านผู้เจริญทั้งหลาย จงฟังคำนี้ที่ พระผู้มีพระภาคเจ้ามหาวีรบุรุษ ผู้มีจักษุ ผู้เป็นศัลยแพทย์ตรัสอยู่ ดังสีหะบันลืออยู่ ในป่า ฉะนั้น ถึงแม่พระองค์จะเป็นผู้เกิด ในสกุลต่ำทราม (ก็ตามที) ใคร ๆ ได้เห็นพระองค์ผู้ประเสริฐ ไม่มีผู้เปรียบ ย่ำยีมารและเสนามารเสียได้ จะไม่พึงเลื่อมใส (ไม่มีเลย) ผู้ใดปรารถนาก็จงตามเรามา หรือ ผู้ใดไม่ปรารถนาก็จงไปเถิด เราจักบวชใน สำนักของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้มีปัญญาอัน ประเสริฐนี้.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka