พระไตรปิฎก

ครั้งนั้นแล ท่านพระเสละ พร้อมทั้งบริษัทได้เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระ- ภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วได้ห่มจีวรเฉวียงบ่าข้างหนึ่ง ประณมอัญชลีไปทาง ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้มีพระจักษุ ข้าพระองค์ทั้งหลายถึงสรณะในวันที่ ๘ นับ แต่วันนี้ เพราะฉะนั้น ข้าพระองค์ทั้งหลาย จึงฝึกฝนตนอยู่ในศาสนาของพระองค์ ๗ ราตรี. พระองค์เป็นพระพุทธเจ้า เป็น ศาสดา เป็นมุนีครองงำมาร ทรงตัดอนุสัย แล้ว เป็นผู้ข้ามได้เองแล้ว ทรงช่วยหมู่สัตว์นี้ ให้ข้ามได้ พระองค์ทรงก้าวล่วงอุปธิได้แล้ว ทรงทำลายอาสวะทั้งหลายแล้ว ไม่ทรงถือ มั่น ทรงละความกลัวและความขลาดได้แล้ว ดังสีหะ. ภิกษุ ๓๐๐ รูปนี้ยืนประนมอัญชลีอยู่ ข้าแต่พระวีรเจ้า ขอพระองค์ทรงเหยียด พระบาทยุคลเถิด ท่านผู้ประเสริฐทั้งหลาย จงถวายบังคมพระบาทยุคลของพระศาสดา. จบเสลสูตรที่ ๗