พระไตรปิฎก

มีดโกนเป็นเครื่องเปรียบ กดเพดานไว้ด้วย ลิ้นแล้ว พึงเป็นผู้สำรวมที่ท้อง. มีจิตไม่ย่อหย่อน และไม่พึงคิดมาก เป็นผู้ไม่มีกลิ่นดิบ อันตัณหาและทิฏฐิไม่ อาศัยแล้ว มีพรหมจรรย์เป็นที่ไปในเบื้อง- หน้า พึงศึกษาเพื่อการนั่งผู้เดียว และเพื่อ ประกอบภาวนาที่สมณะพึงอบรม ท่านผู้เดียว แล จักอภิรมย์ความเป็นมุนีที่เราบอกแล้ว โดยส่วนเดียว ทีนั้นจงประกาศไปตลอดทั้ง สิบทิศ. ท่านได้ฟังเสียงสรรเสริญ ของนัก- ปราชญ์ทั้งหลายผู้เพ่งฌาน ผู้สละกามแล้ว แต่นั้นพึงกระทำหิริและศรัทธาให้ยิ่งขึ้นไป เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็เป็นสาวกของเราได้. ท่านจะรู้แจ่มแจ้งซึ่งคำที่กล่าวนั้นได้ ด้วยการแสดงแม่น้ำทั้งหลาย ทั้งในเหมือง และหนอง แม่น้ำห้วยย่อมไหลดังโดยรอบ แม่น้ำใหญ่ย่อมไหลนิ่ง สิ่งใดพร่องสิ่งนั้น ย่อมดัง สิ่งใดเต็ม สิ่งนั้นสงบ. คนพาลเปรียบด้วยหม้อน้ำที่มีน้ำ ครึ่งหนึ่ง บัณฑิตเปรียบเหมือนห้วงน้ำที่เต็ม