พระไตรปิฎก

อัฏฐกวรรคที่ ๔ กามสูตรที่ ๑ ว่าด้วยเรื่องของกาม [๔๐๘] ถ้าว่าวัตถุกามจะสำเร็จแก่ สัตว์ผู้ปรารถนาอยู่ไซร้ สัตว์ปรารถนาสิ่งใด ได้สิ่งนั้นแล้ว ก็ย่อมเป็นผู้มีใจเอิบอิ่มแน่แท้. ถ้าเมื่อสัตว์นั้นปรารถนาอยู่ เกิด ความอยากได้แล้ว กามเหล่านั้นย่อมเลื่อมไป ไซร้ สัตว์นั้นย่อมย่อยยับเหมือนถูกลูกศร. แทง ฉะนั้น. ผู้ใดงดเว้นกามทั้งหลาย เหมือน อย่างบุคคลเว้นศีรษะงูด้วยเท่าของตน ผู้นั้น เป็นผู้มีสิต ย่อมก้าวล่วงตัณหาในโลกนี้ได้. นรชนใดย่อมยินดีกามเป็นอันมาก คือ นา ที่ดิน เงิน โค ม้า ทาส กรรมกร เหล่าสตรีและพวกพ้อง กิเลสทั้งหลายอันมี กำลังน้อย ย่อมครอบงำย่ำยีนรชนนั้นได้ อันตรายทั้งหลายก็ย่อมย่ำยีนรชนนั้น แต่นั้น