Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 700

เล่ม มมร. 47 หน้า 700 ข้อ 409
ในธรรมอันไม่สงบ ถูกทุกข์ครอบงำแล้ว ย่อมรำพันอยู่ว่า เราจุติจากโลกนี้แล้ว จัก เป็นอย่างไรหนอ. เพราะเหตุนั้นแล สัตว์พึงศึกษาไตร สิกขาในศาสนานี้แหละ พึงรู้ว่าสิ่งอะไร ๆ ในโลกไม่เป็นความสงบ ไม่พึงประพฤติ ความไม่สงบเพราะเหตุแห่งสิ่งนั้น นัก- ปราชญ์ทั้งหลายกล่าวชีวิตนั้นว่าเป็นของ น้อยนัก. เราเห็นหมู่สัตว์นี้ ผู้เป็นไปในอำนาจ ความอยากในภพทั้งหลาย กำลังดิ้นรนอยู่ ในโลก นรชนทั้งหลายผู้เลวทรามย่อมบ่น เพ้ออยู่ในปากมัจจุราช นรชนเหล่านั้น ยัง ไม่ปราศจากความอยากในภพและมิใช่ภพทั้ง หลายเลย. ท่านทั้งหลายจงดูชนทั้งหลายผู้ถือว่า สิ่งนั้น ๆ เป็นของเรา กำลังดิ้นรนอยู่ เหมือน ปลาในแอ่งน้ำน้อยมีกระแสขาดสิ้นแล้วดิ้น- รนอยู่ ฉะนั้น นรชนเห็นโทษแม้นั้นแล้ว ไม่พึงประพฤติเป็นคนถือว่าสิ่งนั้น ๆ เป็น
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka