พระไตรปิฎก

ย่อมไม่ติดอยู่ที่ใบปทุม ฉันใด มุนีย่อมไม่ ติดในรูปที่ได้เห็น เสี่ยงที่ได้ฟัง หรืออารมณ์ ที่ได้ทราบ ฉันนั้น. ผู้มีปัญญาย่อมไม่สำคัญด้วยรูปที่ได้ เห็น เสียงที่ได้ฟัง หรืออารมณ์ที่ได้ทราบ ย่อมไม่ปรารถนาความบริสุทธิ์ด้วย (มรรค อย่างอื่น) ทางอื่น ผู้มีปัญญานั้น ย่อมไม่ ขึ้นดี ย่อมไม่ยินร้าย ฉะนี้แล. จบชราสูตรที่ ๖ อรรถกถาชราสูตรที่ ๖ ชราสูตร มีคำเริ่มต้นว่า อปฺปํ วต ชีวิตํ ชีวิตน้อยหนอ ดังนี้. พระสูตรนี้มีการเกิดขึ้นอย่างไร ? สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงจำพรรษาอยู่ ณ กรุงสาวัตถี ทรง พิจารณาถึงจารีตของพระพุทธเจ้าทั้งหลายในการเสด็จจาริกไปยังชนบทมีอาทิ คือ ให้ถึงกามไม่มีโรค บัญญัติสิกขาบทที่ยังไม่ได้บัญญัติไว้ ทรมานเวไนย สัตว์ เล่าชาดกเป็นต้น อันเป็นต้นเหตุให้เกิดเรื่องนั้น ๆ แล้วจึงเสด็จจาริก ไปยังชนบท. พระผู้มีพระภาคเจ้า เสด็จจาริกไปโดยลำดับ ถึงเมืองสาเกต ในตอนเย็น เสด็จเข้าไปยังป่าไม้อัญชัน. ชาวเมืองสาเกตทราบข่าวแล้วคิดว่า