พระไตรปิฎก

ไม่อาศัยธรรมอะไรแล้วไม่พึงปรารถนาภพ. มาคันทิยพราหมณ์ทูลว่า ได้ยินว่า ถ้าพระองค์ไม่ตรัสความ บริสุทธิ์ด้วยการเห็น การฟัง การรู้ ทั้งศีล และพรต พระองค์ไม่ตรัสความบริสุทธิ์เว้น จากการเห็น จากการฟัง จากการรู้ จากศีล และพรต ข้าพระองค์ย่อมสำคัญธรรมเป็นที่ งงงวยทีเดียว ด้วยว่า ชนบางพวกยังเชื่อ ความบริสุทธิ์ด้วยการเห็น. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนมาคันทิยะ ก็ท่านอาศัยการเห็น ถามอยู่บ่อย ๆ ได้ถึงความหลงใหลไปในทิฏฐิที่ท่านยึดมั่น แล้ว และท่านก็ไม่ได้เห็นสัญญาแม้แต่น้อย แต่ความสงบ ณ ภายในที่เรากล่าวแล้วนี้ เพราะเหตุนั้น ท่านจึงตั้งอยู่โดยความเป็นผู้ หลง. ผู้ใดย่อมสำคัญด้วยมานะ หรือด้วย ทิฏฐิว่า เราเป็นผู้เสมอเขา วิเศษกว่าเขา หรือเลวกว่าเขา ผู้นั้นพึงวิวาท เพราะมานะ หรือทิฏฐินั้น.