พระไตรปิฎก

มหาวิยูหสูตรที่ ๑๓ ว่าด้วยการยึดถือทิฏฐิของตน พระพุทธนิมิตตรัสถามว่า [๔๒๐] บุคคลเหล่าใดเหล่าหนึ่งถือ- มั่นอยู่ในทิฏฐิ ย่อมโต้เถียงวิวาทกันว่า สิ่งนี้ เท่านั้นจริง บุคคลทั้งหมดนั้น ย่อมนำความ นินทามาเนืองๆ หรือย่อมได้ความสรรเสริญ ในที่นั้นบ้าง. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า บุคคลเหล่านั้นบางคราวได้ความ สรรเสริญบ้าง ผลคือความสรรเสริญนั้น น้อยนัก ไม่พอแก่ความสงบ เราย่อมกล่าว ผลแห่งความวิวาทกัน ๒ ประการ คือ ความ นินทาและความสรรเสริญนี้น้อยนัก ไม่พอ แก่ความสงบ บัณฑิตเห็นโทษในผลแห่งการ วิวาทแม้นี้แล้ว เห็นพระนิพพานมิใช่ภูมิแห่ง การวิวาท ว่าเป็นธรรมเกษม ไม่พึงวิวาทกัน. พระพุทธนิมิตตรัสถามว่า ทิฏฐิหล่าใดเหล่าหนึ่งเป็นอันมาก บัณฑิตผู้รู้แจ้งย่อมไม่เข้าไปใกล้ทิฏฐิทั้งปวง