พระไตรปิฎก

ภิกษุถูกผู้อื่นเสียดสีแล้ว ได้ฟังวาจา มากของสมณะทั้งหลายหรือของชนผู้พูดมาก ไม่พึงโต้ตอบด้วยคำหยาบ เพราะสัตบุรุษ ทั้งหลายย่อมไม่กระทำความเป็นข้าศึก. ภิกษุรู้ทั่วถึงธรรมนี้แล้ว ค้นคว้า พิจารณาอยู่ รู้ความดับกิเลสว่าเป็นความสงบ ดังนี้แล้ว พึงเป็นผู้มีสติศึกษาทุกเมื่อ ไม่พึง ประมาทในศาสนาของพระโคดม. ภิกษุนั้นพึงเป็นผู้ครอบงำอารมณ์มี รูปเป็นต้น อันอารมณ์มีรูปเป็นต้นครอบงำ ไม่ได้ เป็นผู้เห็นธรรมที่ตนเห็นเองประจักษ์ แก่ตน เพราะเหตุนั้นแล ภิกษุผู้ไม่ประมาท พึงนอบน้อมศึกษาไตรสิกขาอยู่เนือง ๆ ใน ศาสนาของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น ทุกเมื่อเทอญ. จบตุวฏกสูตรที่ ๑๔