Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 830

เล่ม มมร. 47 หน้า 830 ข้อ 421
ภิกษุผู้นับถือพระพุทธเจ้าว่าเป็นของ เรา ไม่พึงประกอบอาถรรพ์ ตำราทำนายฝัน ทำนายลักษณะ นักขัตฤกษ์ การทำนายเสียง สัตว์ร้อง การทำยาให้หญิงมีครรภ์ และการ เยียวยารักษา. ภิกษุไม่พึงหวั่นไหว เพราะนินทา เมื่อเขาสรรเสริญก็ไม่พึงเห่อเหิม พึงบรรเทา ความโลภ พร้อมทั้งความตระหนี่ ความโกรธ และคำส่อเสียดเสีย. ภิกษุไม่พึงขวนขวายในการซื้อการ- ขายไม่พึงกระทำการกล่าวติเตียนในที่ไหน ๆ และไม่พึงคลุกคลีในชาวบ้าน ไม่พึงเจรจา กะชนเพราะความใคร่ลาภ. ภิกษุไม่พึงเป็นผู้พูดโอ้อวด ไม่ พึงกล่าววาจาประกอบปัจจัยมีจีวรเป็นต้น ไม่ พึงศึกษาความเป็นผู้คะนอง ไม่พึงกล่าว ถ้อยคำเถียงกัน. ภิกษุพึงเป็นผู้มีสัมปชัญญะ ไม่พึง นิยมในการกล่าวมุสา ไม่พึงกระทำความ โอ้อวด อนึ่ง ไม่พึงดูหมิ่นผู้อื่นด้วยความ เป็นอยู่ด้วยปัญญา ศีลและพรต,
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka