พระไตรปิฎก

อันเลวและประณีต ความขลาดกลัวซึ่งเป็น เหตุจะไม่ทำให้ภิกษุหวั่นไหว ในที่นอนและ ที่นั่งอันไม่มีเสียงกึกก้องนั้น มีประมาณ เท่าไร. อันตรายในโลกของภิกษุผู้จะไปยัง ทิศที่ไม่เคยไป ซึ่งภิกษุจะพึงครอบงำเสีย ในที่นอนและที่นั่งอันสงัด มีประมาณเท่าไร. ภิกษุนั้นพึงถ้อยคำอย่างไร พึงมี โคจรในโลกนี้อย่างไร ภิกษุผู้มีใจเด็ดเดี่ยว พึงมีศีลและวัตรอย่างไร สมาทานสิกขาอะไร จึงเป็นผู้มีจิตแน่วแน่ มีปัญญารักษาตน มี สติ พึงกำจัดมลทินของตน เหมือนนายช่าง ทองกำจัดมลทินของทอง ฉะนั้น. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนสารีบุตร ถ้าว่าธรรมเป็นเครื่อง อยู่สำราญ และธรรมที่สมควรนี้ใดของภิกษุ ผู้เกลียดชังแต่ทุกข์มีชาติเป็นต้น ผู้ใคร่จะ ตรัสรู้ เสพอยู่ซึ่งที่นั่งและที่นอนอันสงัดมีอยู่ ไซร้ เราจะกล่าวธรรมเป็นเครื่องอยู่สำราญ และธรรมที่สมควรนั่นตามที่รู้ แก่เธอ.