พระไตรปิฎก

ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ท่าน พราหมณ์พาวรี ถามถึงธรรมเป็นศีรษะ และ ธรรมเป็นเหตุให้ศีรษะตกไป ขอพระองค์ ตรัสพยากรณ์ข้อนั้น กำจัดความสงสัยของ พวกข้าพระองค์ ผู้เป็นฤาษีเสียเถิด. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสพยากรณ์ว่า ท่านจงรู้เถิดว่า อวิชชาชื่อว่าธรรม เป็นศีรษะ วิชชาประกอบด้วยศรัทธา สติ สมาธิ ฉันทะ และวิริยะ ชื่อว่าเป็นธรรม เครื่องให้ศีรษะตกไป ลำดันนั้น อชิตมาณพมีความโสมนัส เป็นอันมาก เบิกบานใจ กระทำหนังเสือ เหลืองเฉวียงบ่าข้างหนึ่ง หมอบลงแทบพระ- บาทยุคลด้วยเศียรเกล้า กราบทูลว่า ข้าแต่ พระองค์ผู้นิรทุกข์ ผู้มีพระจักษุ พราหมณ์ พาวรีผู้เจริญ มีจิตเบิกบาน ดีใจพร้อมด้วย ศิษย์ทั้งหลายขอไหว้พระบาทยุคล (ของพระ ผู้มีพระภาคเจ้า) พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนมาณพ พราหมณ์พาวรีพร้อม ด้วยศิษย์ทั้งหลาย จงเป็นผู้ถึงความสุขเถิด แม้ถึงท่านก็จงเป็นผู้ถึงความสุข จงเป็นอยู่ สิ้นกาลนานเถิด