พระไตรปิฎก

ทั้งหลาย ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้นิรทุกข์ สัตว์ทั้งหลายผู้เกิดเป็นมนุษย์เหล่านั้น เป็น คนไม่ประมาทในยัญ ข้ามพ้นชาติและชรา ได้บ้างแลหรือ ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ข้าพระองค์ขอทูลถามพระองค์ ขอพระองค์ จงตรัสบอกความข้อนั้นแก่ข้าพระองค์เถิด. พ. ดูก่อนปุณณกะ สัตว์ทั้งหลาย ผู้เกิดเป็นมนุษย์เหล่านั้น ย่อมมุ่งหวัง ย่อม ชมเชย ย่อมปรารถนา ย่อมบูชา ย่อมรำพัน ถึงกาม เพราะอาศัยลาภ เรากล่าวว่า สัตว์ เหล่านั้นประกอบการบูชา ยังเป็นคนกำหนัด ยินดีในภพ ไม่ข้ามพ้นชาติและชราไปได้. ป. ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ ถ้าหาก ว่าสัตว์เหล่านั้นผู้ประกอบการบูชา ไม่ข้าม พ้นชาติและชราไปได้ด้วยยัญวิธีทั้งหลาย ไซร้ เมื่อเป็นเช่นนี้ ใครเล่าในเทวโลก และมนุษย์โลก ข้ามพ้นชาติและชราไปได้ ในบัดนี้ ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ข้า- พระองค์ขอทูลถามพระองค์ ขอพระองค์จง ตรัสบอกความข้อนั้นแก่ข้าพระองค์เถิด.