พระไตรปิฎก

เบื้องต่ำ และแม้ในส่วนเบื้องขวางคือท่าม กลาง จงบรรเทาความเพลิดเพลินและความ ยึดมั่นและวิญญาณในส่วนเหล่านั้นเสีย จะ ไม่พึงตั้งอยู่ในภพ. ภิกษุผู้มีธรรมเป็นเครื่องอยู่อย่างนี้ มีสติ ไม่ประมาท ได้รู้แจ้งแล้วเที่ยวไปอยู่ ละความถือมั่นว่าของเราได้แล้ว พึงละทุกข์ คือ ชาติ ชรา โสกะ และปริเทวะในอัตภาพ นี้เสีย. ม. ข้าพระองค์ยินดีอย่างยิ่งซึ่งพระ- วาจานี้ของพระองค์ ผู้แสวงหาคุณอันใหญ่ ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้โคตมโคตร ธรรม อันไม่มีอุปธิ พระองค์ทรงแสดงชอบแล้ว พระองค์ทรงละทุกข์ได้แน่แล้ว เพราะว่า ธรรมนี้พระองค์ทรงรู้แจ้งชัดแล้วด้วยประ- การนั้น. ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นมุนี พระองค์ พึงทรงสั่งสอนชนเหล่าใดไม่หยุดยั้ง แม้ชน เหล่านั้นก็พึงละทุกข์ได้เป็นแน่ ข้าแต่พระ- องค์ผู้ประเสริฐ เพราะเหตุนั้นข้าพระองค์จึง ได้มาถวายบังคมพระองค์ ด้วยคิดว่า แม้ไฉน