Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 908

เล่ม มมร. 47 หน้า 908 ข้อ 428
พระผู้มีพระภาคเจ้า พึงทรงสั่งสอนข้าพระ- องค์ไม่หยุดหย่อนเถิด. พ. ท่านพึงรู้ ผู้ใดว่าเป็นพราหมณ์ ผู้ ถึงเวท ไม่มีกิเลสเครื่องกังวล ไม่ติดข้องอยู่ ในกามภพ ผู้นั้นแลข้ามโอฆะนี้ได้แน่แล้ว ผู้นั้นข้ามถึงฝั่งแล้ว เป็นผู้ไม่มีตะปู คือ กิเลส ไม่มีความสงสัย นรชนนั้นรู้แจ้งแล้ว แล เป็นผู้ถึงเวทในศาสนานี้ สละธรรมเป็น เครื่องข้องนี้ในภพน้อยและภพใหญ่เสียได้ แล้ว เป็นผู้มีตัณหาปราศไปแล้ว ไม่มีกิเลส อันกระทบจิต หาความหวังมิได้ เรากล่าวว่า ผู้นั้นข้ามชาติและชราได้แล้ว. จบเมตตคูมาณวกปัญหาที่ ๔ อรรถกถาเมตตคูสูตร๑ที่ ๔ เมตตคูสูตร มีคำเริ่มต้นว่า ปุจฺฉามิ ตํ ข้าพระองค์ขอทูลถาม พระองค์ ดังนี้. ในบทเหล่านั้น บทว่า มญฺามิ ตํ เวทคุํ ภาวิตตฺตํ เมตตคูมาณพ ทูลว่า ข้าพระองค์สำคัญพระองค์ว่าเป็นผู้ถึงเวทมีตนอบรมแล้ว คือ ข้าพระองค์ ๑. บาลีว่า เมตตคูปัญหา.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka