Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 913

เล่ม มมร. 47 หน้า 913 ข้อ 429
ข้าพระองค์ขอถวายบังคมพระองค์ ข้าแต่ พระองค์ผู้ศากยะ ขอพระองค์จงทรงปลด- เปลื้องข้าพระองค์เสียจากความสงสัยเถิด. พ. ดูก่อนโธตกะ เราจักไม่อาจเพื่อ จะปลดเปลื้องใคร ๆ ผู้ยังมีความสงสัยในโลก ให้พ้นไปได้ ก็เมื่อท่านรู้ทั่วถึงธรรมอัน ประเสริฐ จะข้ามโอฆะนี้ได้ ด้วยอาการ อย่างนี้. ธ. ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นพรหม ขอ พระองค์จงทรงพระกรุณาสั่งสอนธรรมเป็น ที่สงัดกิเลส ที่ข้าพระองค์ควรจะรู้แจ้ง และ ขอพระองค์ทรงพระกรุณาสั่งสอน ไม่ให้ ข้าพระองค์ขัดข้องอยู่เหมือนอากาศเถิด ข้าพระองค์อยู่ในที่นี้นี่แหละ จะพึงเป็นผู้ ไม่อาศัยแอบอิงเที่ยวไป. พ. ดูก่อนโธตกะ เราจักแสดงธรรม เครื่องระงับกิเลสแก่ท่าน ในธรรมที่เราได้ เห็นแล้ว เป็นธรรมประจักษ์แก่ตน ที่บุคคล ได้รู้แจ้งแล้วเป็นผู้มีสติพึงดำเนินข้ามตัณหา อันซ่านไปในอารมณ์ต่าง ๆ ในโลกเสียได้. ธ. ข้าแต่พระองค์ผู้แสวงหาคุณอัน ใหญ่ ก็ข้าพระองค์ยินดีอย่างยิ่ง ซึ่งธรรม
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka