พระไตรปิฎก

เป็นเครื่องระงับกิเลสอันสูงสุด ที่บุคคลได้ รู้แจ้งแล้ว เป็นผู้มีสติ พึงดำเนินข้ามตัณหา อันซ่านไปในอารมณ์ต่าง ๆ ในโลกเสียได้. พ. ดูก่อนโธตกะ ท่านรู้ชัดซึ่งส่วน อย่างใดอย่างหนึ่ง ทั้งในส่วนเบื้องบน ทั้ง ในส่วนเบื้องต่ำ แม้ในส่วนเบื้องขวางคือ ท่ามกลาง ท่านรู้แจ้งสิ่งนั้นว่า เป็นเครื่อง ข้องอยู่ในโลกอย่างนี้แล้ว อย่าได้ทำตัณหา เพื่อภพน้อยและภพใหญ่เลย. จบโธตกมาณวกปัญหาที่ ๕ อรรถกถาโธตกสูตร๑ที่ ๕ โธตกสูตร มีคำเริ่มต้นว่า ปุจฺฉามิ ตํ โธตกมาณพได้ทูลว่า ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ข้าพระองค์ขอทูลถามพระองค์ ดังนี้. ในบทเหล่านั้น บทว่า วาจาภิกงฺขามิ คือข้าพระองค์ปรารถนาอย่าง ยิ่งซึ่งพระวาจาของพระองค์. บทว่า สิกฺเข นิพฺพานมตฺตโน พึงศึกษา ธรรมเป็นเครื่องดับกิเลสเพื่อตน คือพึงศึกษาอธิศีลเป็นต้น เพื่อประโยชน์แก่ การดับกิเลสมีราคะเป็นต้นเพื่อตน. บทว่า อิโต คือจากปากของเรา. ๑. บาลีเป็น โธตกปัญหา.