Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 926

เล่ม มมร. 47 หน้า 926 ข้อ 431
สมณพราหมณ์เหล่านั้นข้ามโอฆะไม่ได้แล้ว ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ เมื่อเป็นเช่นนี้ ใครเล่าในเทวโลกและมนุษยโลก ข้ามพ้น ชาติและชราได้แล้วในบัดนี้ ข้าเเต่พระผู้มี พระภาค เจ้าพระองค์ขอทูลถามพระองค์ ขอพระองค์จงตรัสบอกความข้อนั้นแก่ข้า- พระองค์เถิด. พ. ดูก่อนนันทะ เราไม่กล่าวว่า สมณพราหมณ์ทั้งหมดเป็นผู้อันชาติและชรา หุ้มห่อไว้แล้ว แต่เรากล่าวว่า คนเหล่าใดใน โลกนี้ละเสียซึ่งรูปที่ได้เห็นแล้วก็ดี เสียงที่ ได้ฟังแล้วก็ดี อารมณ์ที่ได้ทราบแล้วก็ดี ละ เสียแม้ซึ่งศีลและพรตทั้งหมดก็ดี ละเสียซึ่ง มงคลตื่นข่าวเป็นต้น เป็นอันมากทั้งหมดก็ดี กำหนดรู้ตัณหาแล้ว เป็นผู้หาอาสวะมิได้ คนเหล่านั้นแลข้ามโอฆะได้แล้ว. น. ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้โคดม ข้าพระองค์ยินดียิ่งซึ่งพระดำรัสของพระองค์ ผู้แสวงหาคุณอันใหญ่ ธรรมอันไม่มีอุปธิ พระองค์ทรงแสดงชอบแล้ว แม้ข้าพระองค์
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka