พระไตรปิฎก

เยือกเย็น มีสวนไม้มาก มีบุณฑริกบัวขาวมาก ย่อม เกิดแก่ผู้นั้น แม่น้ำหลายสาย ย่อมเรียงรายไหล ล้อมรอบวิมานนั้นประจำ มีแม่น้ำทั้งหลาย ลาดด้วย ทราย น้ำเย็นสนิท มีต้นมะม่วง ต้นสาละ ต้น หมากหอม ต้นชมพู่ ต้นราชพฤกษ์ และต้น แคฝอย ที่ออกดอกสะพรั่ง คนทำบุญก็ย่อมได้วิมาน ดีเยี่ยมงาม ที่ประกอบด้วยภูมิภาคเช่นนั้น สง่างาม นักหนา นี้เป็นวิบากแห่งกรรมนั้นทั้งนั้น คนทั้งหลาย ที่ทำบุญไว้แล้ว ย่อมได้ผลเช่นนี้ กูฏาคารนิเวศของ ข้าพระองค์ จัดไว้พิมพ์เดียวกัน ประหนึ่งเนรมิต เป็นสัดส่วน เมื่อส่องแสงก็สว่างโดยรอบทั้งสี่ทิศ เพราะบุญนั้น ข้าพระองค์จึงมีวรรณะเช่นนี้ เพราะ บุญูนั้น ผลนี้จึงสำเร็จแก่ข้าพระองค์ และโภคะ ทุกอย่างที่น่ารัก จึงเกิดแก่ข้าพระองค์ เพราะบุญนั้น ข้าพระองค์จึงมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ และวรรณะ ของข้าพระองค์จึงสว่างไสวไปทุกทิศ นี้เป็นผลแห่ง กรรมนั้น ของข้าพระองค์ เพราะพระพุทธเจ้าเสวย น้ำดื่ม เพื่อประโยชน์แก่ข้าพระองค์โดยแท้. จบตติยนาวาวิมาน