Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 48 หน้าที่ 94

เล่ม มมร. 48 หน้า 94 ข้อ 11
มีภาระประมาณ ๖๐ เล่มเกวียน ไหว้ด้วยเศียรเกล้า [ค้อมศีรษะ] ใกล้ ๆ เท้าพระเถระแล้วยืน ณ ที่สมควรส่วนหนึ่ง. แม้พระเถระ เมื่อจะถามบุญ กรรมที่นางทำไว้ จึงกล่าวว่า นกกระเรียน นกยูง หงส์ และดุเหว่า ล้วน เป็นทิพย์ ส่งเสียงไพเราะ. ชุมนุมกันอยู่. วิมานนี้ ดาดาษด้วยปุปผชาติ. น่ารื่นรมย์ วิจิตรเป็นอันมาก ทั้งเทพบุตรทั้งเทพธิดาก็มาคบหาสมาคมกัน. ดูก่อนเทพีผู้มีอานุภาพมาก ท่านนั่งอยู่ในวิมาน นี้ เหล่าเทพผู้มีฤทธิ์ ก็สำแดงฤทธิ์ มีรูปเป็นอันมาก และเทพอัปสรเหล่านี้ ก็ฟ้อนรำขับร้องและรื่นเริงกัน รอบ ๆ ท่าน. ดูก่อนเทพีผู้มีอานุภาพมาก ท่านก็บรรลุเทว- ฤทธิ์แล้ว ครั้งเกิดเป็นมนุษย์ ท่านได้ทำบุญอะไร เพราะบุญอะไร ท่านจึงมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ และ วรรณะของท่านจึงสว่างไสวไปทุกทิศ. เทวดาองค์นั้นดีใจ ถูกท่านพระโมคคัลลานะ ถามแล้ว ก็พยากรณ์ปัญหาโดยอาการที่ท่านถาม ถึง กรรมที่มีผลดังนี้. เทวดาองค์นั้น กล่าวตอบว่า ครั้งเกิดเป็นมนุษย์ในหมู่มนุษย์ ดีฉันซื่อตรงต่อ สามี ไม่นอกใจ ถนอมใจสามีเหมือนมารดาถนอม บุตร ดีฉันแม้โกรธ ก็ไม่กล่าวคำหยาบ ดีฉันตั้งอยู่
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka