Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 26 หน้าที่ 16

<< | หน้าที่ 16 | >>
[๙๑] เพราะบุญนั้นผิวพรรณดิฉันจึงงามเช่นนี้

ผลอันพึงปรารถนาจึงสำเร็จแก่ดิฉันในวิมานนี้

และโภคะทั้งมวลล้วนน่าพอใจจึงเกิดขึ้นแก่ดิฉัน

[๙๒] ข้าแต่ภิกษุผู้มีอานุภาพมาก ดิฉันขอกราบเรียนว่า

เพราะบุญที่ได้ทำไว้สมัยเมื่อเกิดเป็นมนุษย์

ดิฉันจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

ติลทักขิณวิมานที่ ๑๐ จบ


๑๑. ปฐมปติพพตาวิมาน


ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่หญิงผู้ซื่อสัตย์ต่อสามี เรื่องที่ ๑


(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

{๑๑} [๙๓] เหล่านกกระเรียน นกยูง หงส์

นกดุเหว่าดำและนกดุเหว่าขาว ล้วนเป็นทิพย์

ชุมนุมกันส่งเสียงไพเราะอยู่รอบวิมานนี้

ซึ่งดารดาษด้วยบุบผชาติ น่ารื่นรมย์ ช่างงามเหลือเกิน

ทั้งเทพบุตรและเทพธิดาเวียนกันมาชมไม่ขาดสาย

[๙๔] เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก

เธอแสดงฤทธิ์ได้หลากหลาย อยู่ในวิมานนั้น

อนึ่ง เทพอัปสรเหล่านี้ก็ฟ้อนรำขับร้อง

ให้ความบันเทิงอยู่รอบ ๆ เธอ

[๙๕] เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก

เมื่อเธอเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้

จึงได้สำเร็จเป็นเทพธิดาผู้มีฤทธิ์

เพราะบุญอะไรเธอจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka