พระไตรปิฎก

ถามว่า ดูก่อนเทพีผู้มีอานุภาพมาก ท่านขึ้นวิมานมีเสา เป็นแก้วไพฑูรย์ น่ารื่นใจ มีรัศมีผ่องใส งดงาม มาก ท่านก็นั่งอยู่ในวิมานนั้น สำแดงฤทธิ์ได้แปลก ๆ ทั้งสูงและต่ำ เทพอัปสรเหล่านี้ ก็ฟ้อนรำขับร้องและ รื่นเริงรอบ ๆ ท่าน. ดูก่อนเทพีผู้มีอานุภาพมาก ท่านก็บรรลุเทว- ฤทธิ์แล้ว ท่านครั้งเกิดเป็นมนุษย์ ได้ทำบุญอะไร เพราะบุญอะไร ท่านจึงมีอานุภาพรุ่งเรื่องอย่างนี้ และ วรรณะของท่านจึงสว่างไสวไปทุกทิศ. เทวดาองค์นั้นดีใจ ถูกท่านพระโมคคัลลานะ ถาม ครั้นแล้วก็พยากรณ์ปัญหาของกรรมที่มีผลอย่าง นี้ เทวดาองค์นั้น ได้กล่าวตอบว่า ครั้งเกิดเป็นมนุษย์ในหมู่มนุษย์ ดีฉันเป็น อุบาสิกาของพระผู้มีจักษุ [พระพุทธเจ้า] ได้งดเว้น การฆ่าสัตว์ งดเว้นการลักทรัพย์ ไม่ดื่มน้ำเมา ไม่พูด เท็จ ยินดีกับสามีของตน มีจิตเลื่อมใสแล้ว เมื่อ บริจาคข้าวน้ำได้ถวายเป็นทานอย่างไพบูล โดยเคารพ. เพราะเหตุนั้น วรรณะของดีฉันจึงเป็นเช่นนี้ เพราะบุญนั้น ผลนี้จึงสำเร็จแก่ดีฉัน และโภคะ ทุกอย่างที่น่ารักจึงเกิดแก่ดีฉัน. ข้าแต่ท่านภิกษุผู้มีอานุภาพมาก ดิฉันขอบอก