พระไตรปิฎก

พระนิพพานด้วย . บทว่า ปรมหิตานุกมฺปกํ ได้แก่ ทรงอนุเคราะห์สัตว์ ทั้งปวง ด้วยประโยชน์เกื้อกูล อย่างยิ่ง อย่างสูงสุด. สิริมาเทพธิดา ครั้นประกาศความเลื่อมใสในพระรัตนตรัย โดยมุข คือประกาศลัทธิของตนอย่างนี้แล้ว ก็ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าและ ภิกษุสงฆ์ ทำประทักษิณเวียนขวาแล้ว ก็กลับเทวโลกแห่งเดิม พระผู้มี พระภาคเจ้า ทรงทำเรื่องที่มาถึงแล้วนั้นนั่นแหละ ให้เป็นอัตถุปปัตติเหตุ เกิดเรื่องแล้วทรงแสดงธรรม. จบเทศนา ภิกษุผู้กระสันก็บรรลุพระอรหัต พระธรรมเทศนานั้น เกิดประโยชน์แม้แก่บริษัทที่ประชุมกันแล. จบอรรถกถาสิริมาวิมาน ๑๗. เปสการิยวิมาน ว่าด้วยเปสการิยวิมาน [๑๗] ท้าวสักกเทวราชตรัสถามว่า วิมานนี้งดงามส่องแสงรุ่งเรืองประจำ มีเสา แก้วไพฑูรย์ สดใสไร้มลทิน ต้นไม้ทองคำปกคลุม โดยรอบ เป็นสถานที่เกิดด้วยผลกรรมของเรา เทพ- อัปสรที่มีอยู่ก่อนตั้งแสนเหล่านั้น ก็เกิดในวิมานนั้น เพราะกรรมของตนเอง. เจ้าเป็นผู้เพรียบพร้อมด้วยบริวารยศก็เข้าอยู่ ส่งรัศมีข่มเทวดาที่เกิดก่อน พระจันทร์ราชาแห่ง