Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 48 หน้าที่ 146

เล่ม มมร. 48 หน้า 146 ข้อ 17
ดาวนักษัตรส่งข่มหมู่ดาวฉันใด เจ้าเมื่อส่งแสงก็ รุ่งโรจน์ข่มเทพอัปสรทั้งหมด โดยบริวารยศฉันนั้น เหมือนกัน ดูก่อนเทพธิดาผู้มีพักตร์ชวนพิศ เจ้ามา จากภพไหนจึงได้มาถึงภพของเรานี้ เราทั้งหมดไม่อิ่ม ด้วยการพบเจ้าเหมือนเทพเจ้าชาวไตรทศรวมหมดทั้ง พระอินทร์ ไม่อิ่มด้วยการพบองค์พระพรหมฉะนั้น. เทพธิดา อันท้าวสักกเทวราชตรัสถามอย่างนั้นแล้ว เมื่อจะประกาศ เนื้อความนั้น จึงกล่าวสองคาถาว่า ข้าแต่ท่านท้าวสักกะ พระองค์ตรัสถามข้า- พระบาทถึงปัญหาอันใดว่า จุติมาจากภพไหนจึงได้มา ถึงภพของเรานี้ กรุงพาราณสี เป็นราชธานีของแคว้น กาสี เมื่อก่อนข้าพระบาทอยู่ในนครนั้น เป็นธิดา นายช่างหูก เป็นผู้มีใจเลื่อมใสในพระพุทธเจ้า พระ- ธรรม และพระสงฆ์ เชื่อมั่นโดยส่วนเดียว ไม่สงสัย มีสิกขาบทอันได้สมาทานแล้วไม่ขาดวิ่น ได้บรรลุ อริยผลเป็นผู้แน่นอนในธรรม คือความตรัสรู้ เป็นผู้มี อนามัย. ท้าวสักกเทวราช เมื่อจะทรงอนุโมทนาบุญสมบัติของเทพธิดานั้น จึงตรัสกึ่งคาถาว่า ดูก่อนเทพธิดาผู้รุ่งเรืองด้วยยศโดยธรรม มีใจ เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ เชื่อมั่นโดยส่วนเดียว ไม่สงสัย ผู้มีสิกขาบทไม่ขาด
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka