Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 48 หน้าที่ 207

เล่ม มมร. 48 หน้า 207 ข้อ 25
ท่านผู้มีวรรณะงาม ฯ ล ฯ และรัศมีของท่าน จึงสว่างไสวไปทุกทิศ. เทพธิดานั้น ถูกพระมหาโมคคัลลานเถระถามแล้ว ดีใจ ก็พยากรณ์ ปัญหาของกรรมที่มีผลอย่างนี้ว่า ชนทั้งหลายในกรุงราชคฤห์ ได้รู้จักดิฉันว่า สุนิททา ดีฉันเป็นอุบาสิกาผู้สมบูรณ์ด้วยศรัทธาและ ศีล ยินดีแล้วในการจำแนกทานเสมอ มีจิตผ่องใส ในอริยเจ้าผู้ตรง ได้ถวายผ้านุ่งห่ม อาหาร เสนาสนะ และเครื่องประทีป ดีฉันได้เข้ารักษาอุโบสถศีลอัน ประกอบด้วยองค์ ๘ ประการ ตลอดวัน ๑๔ ค่ำ ๑๕ ค่ำ และวัน ๘ ค่ำ แห่งปักษ์ และตลอดปาฏิหาริยปักษ์ ด้วย เป็นผู้สำรวมด้วยดีในศีลทุกเมื่อ เป็นผู้งดเว้น จากปาณาติบาต เว้นห่างไกลจากอทินนาทาน จาก การประพฤติผิดในกาม สำรวมจากมุสาวาท และ จากการดื่มน้ำเมา ดีฉันเป็นผู้ยินดีในสิกขาบททั้ง ๕ มีปัญญาเฉลียวฉลาดในอริยสัจ เป็นอุบาสิกาของ พระโคดมผู้มีพระจักษุ และพระเกียรติยศ เพราะ บุญนั้น ดีฉันจึงมีวรรณะงามเช่นนี้ อิฐผลนี้ย่อม สำเร็จแก่ดีฉัน และโภคสมบัติทุกอย่างที่น่ารัก จึง เกิดขึ้นแก่ดีฉัน เพราะบุญนั้น ดีฉันจึงเป็นผู้มีอานุภาพ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka