พระไตรปิฎก

รุ่งเรืองอย่างนี้ และรัศมีของดิฉันจึงสว่างไสวไป ทุกทิศ. จบอรรถกถาสุนิททวิมาน ๙. สุทินนาวิมาน ว่าด้วยสุทินนาวิมาน [๒๖] พระมหาโมคคัลลานเถระ เมื่อจะถามถึงบุรพกรรมของ เทพธิดานั้น จึงกล่าวคาถานี้ว่า ดูก่อนเทพธิดา ท่านเป็นผู้มีวรรณะงาม มีรัศมี ส่องสว่างไปทุกทิศ เหมือนดาวประกายพรึก เพราะ บุญอะไร ท่านจึงมีวรรณะเช่นนี้ ฯ ล ฯ และรัศมี ของท่านจึงสว่างไสวไปทุกทิศ. เทพธิดานั้น ถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว ดีใจ จึงได้พยากรณ์ปัญหาแห่งกรรมที่มีผลอย่างนี้ว่า ประชาชนเรียกดีฉันว่า แม่สุทินนา ดีฉันเป็น อุบาสิกาอยู่ในกรุงราชคฤห์ เป็นผู้สมบูรณ์ด้วยศรัทธา และศีล . . . เป็นอุบาสิกาของพระโคดมผู้มีพระจักษุ สมบูรณ์ด้วยพระเกียรติยศ เพราะบุญนั้น ดีฉันจึงมี วรรณะเช่นนี้ ฯ ล ฯ และรัศมีของดีฉันจึงสว่างไสวไป ทุกทิศ. จบสุทินนาวิมาน