Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 48 หน้าที่ 209

เล่ม มมร. 48 หน้า 209 ข้อ 26
อรรถกถาสุทินนาวิมาน นวมวิมาน วิมานที่ ๙ ราชคหนิทาน เรื่องเกิดในกรุงราชคฤห์ ใน อัตถุปปัตติ เหตุเกิดเรื่องที่พึงกล่าวตามลำดับว่า อุบาสิกาชื่อสุทินนา ฯ ล ฯ ของพระโคดม ผู้มีพระเกียรติยศ. เพราะบุญนั้น ดีฉันจึงมีวรรณะเช่นนี้ ฯ ล ฯ อุบาสิกาชื่อสุทินนา. คำที่เหลือเหมือนนัยที่กล่าวมาแล้ว แม้ใน คาถาก็ได้กล่าวมาแล้วทั้งนั้น จริงอย่างนั้น บางคัมภีร์ท่านก็ตั้งบาลีไว้ โดยใช้เปยยาลแล. ด้วยเหตุนั้น พระสังคีติกาจารย์จึงกล่าวไว้ว่า ท่าน พระมหาโมคคัลลานะถามว่า ท่านผู้มีวรรณะงาน ฯ ล ฯ และรัศมีของท่านจึง สว่างไสวไปทุกทิศ. เทพธิดานั้น ถูกพระมหาโมคคัลลานเถระถามแล้ว ดีใจ ก็พยากรณ์ ปัญหาของกรรมที่มีผลอย่างนี้ว่า ชนทั้งหลายในกรุงราชคฤห์ ได้รู้จักดีฉันว่า สุทินนา ดีฉันเป็นอุบาสิกา ฯ ล ฯ เป็นอุบาสิกาของ พระโคดมผู้มีพระจักษุ ผู้มีพระเกียรติยศ. เพราะบุญ นั้น ดีฉันจึงมีวรรณะเช่นนี้ เพราะบุญกรรมนั้น ฯ ล ฯ และรัศมีของดิฉันจึงสว่างไสวไปทุกทิศ. จบอรรถกถาสุทินนาวิมาน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka