พระไตรปิฎก

อธิบายว่า ท่านอันเราไม่เคยเห็น. ด้วยเหตุนั้น นางภัตทาเทพธิดาจึง กล่าวว่า อิทํ ปมทสฺสนํ นี่เป็นการเห็นครั้งแรก. บทว่า กสฺมา กายา นุ อาคมฺม นาเมน ภาสเส มมํ ความว่า ท่านมาจากเทวโลก ชั้นไหน จึงเรียกชื่อเดิมข้าพเจ้าว่า ภัททา. บทว่า ภทฺเท ในบทว่า อหํ ภทฺเท นี้ เป็นอาลปนะ. บทว่า สุภทฺทาทาสี ความว่า ข้าพเจ้าเคยเป็นน้องสาวของท่าน ชื่อสุภัททา. อธิบายว่า ในภพครั้งยังเป็นมนุษย์อยู่ น้องเป็นภรรยาร่วมสามีเดียวกัน กับพี่ คือเป็นภรรยามีสามีคนเดียวกัน. นางภัททาเทพธิดา จึงถามต่อไปด้วยคาถา ๓ คาถาว่า แม่สุภัททา เธอจงบอกถึงการอุบัติของเธอใน หมู่เทพเจ้าเหล่านิมมานรดี ซึ่งเป็นที่ที่สัตว์ทั้งหลาย ได้สั่งสมบุญไว้อย่างเพียงพอ จึงจะมาบังเกิดได้ เธอ ได้มาบังเกิดในที่นี้ เพราะทำบุญสิ่งใดไว้ และใคร เป็นผู้สั่งสอน เธอเป็นผู้รุ่งเรืองยศ และถึงความสุข พิเศษไพบูลย์ถึงเช่นนี้ เพราะได้ให้ทานและรักษาศีล เช่นไรไว้ แม่เทพธิดา ฉันถามเธอแล้ว นี่เป็นผลแห่ง กรรมอะไร โปรดบอกฉันด้วย. นางสุภัททาเทพธิดาตอบว่า เมื่อชาติก่อน ฉันมีใจเลื่อมใส ได้ถวายบิณฑ- บาต ๘ ที่ แก่สงฆ์ผู้เป็นทักขิไณยบุคคล ๘ รูป ด้วย มือของตนเอง เพราะบุญกรรมนั้น ดีฉันจึงมีวรรณะ งามเช่นนี้ ฯ ล ฯ และมีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ.