พระไตรปิฎก

๘. มัลลิกาวิมาน ว่าด้วยมัลลิกาวิมาน พระนารทเถระได้ถามนางมัลลิกาเทพธิดาว่า [๓๖] ดูก่อนนางเทพธิดา ผู้มีผ้านุ่งห่มและธง ล้วนแต่สีเหลือง ประดับประดาด้วยเครื่องก็ล้วนเหลือง เธอถึงจะไม่ประดับด้วยเครื่องประดับอันงดงามเหลือง อร่ามเช่นนี้ ก็ยังงามโดยธรรมชาติ ดูก่อนนางเทพ- ธิดา ผู้มีเครื่องประดับล้วนแต่ทองคำธรรมชาติ แก้วไพฑูรย์ จินดา มีกายาปกคลุมไว้ด้วยร่างแห ทองคำเหลืองอร่าม เป็นระเบียบงดงามด้วยสายแก้ว สีต่าง ๆ สายแก้วเหล่านั้น ล้วนแต่สำเร็จด้วยทองคำ ธรรมชาติ แก้วทับทิม แก้วมุกดา แก้วไพฑูรย์ บางสายก็ล้วนแล้วด้วยแก้วลายคล้ายตาแมว บ้างก็ สำเร็จด้วยแก้วแดงคล้ายสีเลือด บ้างก็สำเร็จด้วย แก้วอันสดใสเหมือนสีตานกพิราบ เครื่องประดับ ทั้งหมดที่ตัวของท่านนี้ทุก ๆ สาย ยามต้องลมพัด มีเสียงไพเราะเหมือนเสียงนกยูง พญูาหงส์ทองหรือ เสียงนกการเวก หรือมิฉะนั้นก็เสียงเบญจางคดุริย- ดนตรี ที่พวกคนธรรพ์พากันบรรเลงเป็นคู่ ๆ อย่าง ไพเราะน่าฟังก็ปานกัน อนึ่ง รถของท่านงดงามมาก