Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 48 หน้าที่ 310

เล่ม มมร. 48 หน้า 310 ข้อ 36
หลากไปด้วยเนาวรัตนนานาพรรณ อันบุญกรรมจัด สรรมาให้จากธาตุนานาชนิด ดูมูลมองพิจิตรจรัส จำรูญ ยามท่านยืนอยู่เหนือสุพรรณรถขับไปถึง ประเทศใด ที่ตรงนั้นก็สว่างไสวไปทั่วถึงกัน ดูก่อน นางเทพธิดา อาตมาถามท่านแล้ว ท่านจงตอบอาตมา ว่า นี้เป็นผลแห่งกรรมอะไร. นางมัลลิกาเทพธิดาตอบว่า พระคุณเจ้าขา ดีฉันมีร่างกายซึ่งปกปิดไว้ด้วย ร่างแหทองคำวิจิตรไปด้วยแก้วแดงอ่อน ๆ และแก้ว มุกดา นับว่าดีฉันคลุมร่างไว้ด้วยตาข่ายทองเช่นนี้ ก็เพราะดีฉันมีจิตผ่องใส ได้บูชาพระโคดมบรมครู ผู้ทรงพระคุณหาประมาณมิได้ ซึ่งเสด็จเข้าสู่นิพพาน ไปแล้ว ครั้นดีฉันทำกุศลกรรมที่พระพุทธเจ้าทั้งหลาย สรรเสริญแล้ว จึงสร่างโศก หมดโรคภัย ได้รับ แต่ความสุขกาย สุขใจ รื่นเริงบันเทิงใจเป็นนิตย์. จบมัลลิกาวิมาน อรรถกถามัลลิกาวิมาน มัลลิกาวิมาน มีคาถาว่า ปีตวตฺเถ ปีตธเช ดังนี้เป็นต้น. มัลลิกาวิมานนั้นเกิดขึ้นอย่างไร ? เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงบำเพ็ญพุทธกิจ เริ่มต้นทรงแสดงพระ-
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka