Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 48 หน้าที่ 361

เล่ม มมร. 48 หน้า 361 ข้อ 44
หอมหวนยวนใจ ก็ฟุ้งออกจากอวัยวะน้อยใหญ่ทุก ส่วน เมื่อท่านเคลื่อนไหวกาย เครื่องประดับช้องผม ก็เปล่งเสียงกังวานน่าฟังไพเราะ ดุจดนตรีเครื่อง ๕ มาลัยประดับศีรษะที่ช้องผมถูกลมพัดไหว ก็ส่งเสียง กังวานไพเราะดุจดนตรีเครื่อง ๕ แม้พวงมาลัยบน ศีรษะของท่าน ก็มีกลิ่นหอมหวนยวนใจ หอมฟุ้งไป ทุกทิศ ดุจต้นอุโลกฉะนั้น ดูก่อนเทพธิดา ท่าน สูดดมกลิ่นที่หอมหวน เห็นรูปทิพย์ซึ่งมิใช่ของมนุษย์ ท่านถูกอาตมาถามแล้วโปรดบอกทีเถิด นี้เป็นผลของ กรรมอะไร. แม้เทพธิดานั้นก็ได้พยากรณ์แก่พระอนุรุทธเถระอย่างนี้ว่า ข้าแต่พระคุณเจ้าผู้เจริญ นางวิสาขามหา- อุบาสิกาสหายของดีฉันอยู่ในกรุงสาวัตถี ได้สร้าง มหาวิหารถวายสงฆ์ ดีฉันเห็นมหาวิหารและการ บริจาคทรัพย์อุทิศสงฆ์ ซึ่งเป็นที่รักของดีฉัน เลื่อมใส ในบุญนั้นจึงอนุโมทนา ดีฉันได้วิมานที่อัศจรรย์น่า ทัศนา ด้วยอนุโมทนาอันบริสุทธิ์นั้นเอง วิมานลอย ไปในเวหาเปล่งรัศมี ๒ โยชน์ โดยรอบด้วยฤทธิ์ ของดีฉัน ห้องรโหฐานที่อยู่อาศัยของดีฉัน อันบุญ กรรมจัดไว้เป็นพิมพ์เดียวกัน ประหนึ่งเนรมิตไว้เป็น
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka