Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 48 หน้าที่ 372

เล่ม มมร. 48 หน้า 372 ข้อ 45
บุญอะไร. เทพธิดานั้นดีใจ ถูกพระโมคคัลลานะถามแล้ว ก็พยากรณ์ปัญหาของกรรมที่มีผลอย่างนี้ว่า ดีฉันได้ถวายดอกบัวหลวงกำมือหนึ่ง ซึ่งมีราก ขาวกลีบเขียว เกิดในสระน้ำแก่ภิกษุผู้เที่ยวบิณฑบาต ในนครปัณณกตะ ซึ่งตั้งอยู่บนเนิน เป็นนครชั้นดีน่า รื่นรมย์ของแคว้นเอสิกะ เพราะบุญนั้น ดีฉันจึงมี วรรณะเช่นนี้ เพราะบุญนั้น ผลอันนี้จึงสำเร็จแก่ ดีฉัน และโภคะทุกอย่างที่น่ารักจึงเกิดแก่ดีฉัน เพราะ บุญนั้น ดีฉันจึงมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ และรัศมี ของดีฉันจึงสว่างไสวไปทุกทิศ. เทพธิดาองค์ที่ ๔ ดูราเทพธิดา ท่านมีวรรณะงาม ฯ ล ฯ เปล่ง รัศมีสว่างไปทุกทิศ เหมือนดาวประกายพรึก เพราะ บุญอะไร. เทพธิดานั้นดีใจ ถูกพระโมคคัลลานะถามแล้ว ก็พยากรณ์ปัญหาของกรรมที่มีผลอย่างนี้ว่า ดีฉันชื่อสุมนา เจ้าค่ะ มีจิตงาม ได้ถวายดอก มะลิตูม มีสีดังงาช้างแก่ภิกษุผู้เที่ยวบิณฑบาตในนคร ปัณณกตะ ซึ่งตั้งอยู่บนเนิน เป็นนครชั้นดีน่ารื่นรมย์ ของแคว้นเอสิกะ เพราะบุญนั้น ดีฉันจึงมีวรรณะเช่นนี้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka