Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 48 หน้าที่ 428

เล่ม มมร. 48 หน้า 428 ข้อ 52
ดีฉันจักเข้าจำอุโบสถประกอบด้วยองค์แปด ตลอด ๑๔ ค่ำ ๑๕ ค่ำ ๘ ค่ำ แห่งปักษ์ และตลอด ปาฏิหาริยปักษ์ สำรวมในศีลทุกเมื่อ และจักไม่ ประมาทในทาน ผลกรรมนี้ ดิฉันเห็นแล้วด้วยตนเอง. ลำดับนั้น พวกนิรยบาลได้โยนนางเรวดีผู้กำลัง รำพันเพ้อดิ้นรนอยู่อย่างนั้น จากที่นั้น ลงนรกที่น่ากลัว หัวลงดินตีนชี้ฟ้า ด้วยประการฉะนี้. นางเรวดีกล่าวในที่สุดว่า เมื่อก่อน ดีฉันเป็นคนตระหนี่ บริภาษสมณ- พราหมณ์ และหลอกลวงสามีด้วยเรื่องไม่จริง จึง หมกไหม้ในนรกที่น่ากลัว ดังนี้. จบเรวตีวิมาน อรรถกถาเรวตีวิมาน เรวตีวิมาน มีความว่า อุฏฺเหิ เรวเต สุปาปธมฺเม เป็นต้น เรวตีวิมานนั้นเกิดขึ้นอย่างไร ? พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน กรุง พาราณสี สมัยนั้น ตระกูลที่สมบูรณ์ด้วยศรัทธาในกรุงพาราณสี มีบุตร ชื่อนันทิยะ เป็นอุบาสก ถึงพร้อมด้วย ศรัทธา เป็นทายก เป็นทานบดี เป็นผู้บำรุงพระสงฆ์ ครั้งนั้น บิดามารดาของเขามีความประสงค์จะนำ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka