พระไตรปิฎก

ท่านจงอย่าถึงอาตมาเป็นสรณะเลย อาตมาถึง พระมหาวีรศากยบุตรใดเป็นสรณะ ท่านจงถึงพระ- มหาวีรศากยบุตรนั้นเป็นสรณะเถิด. พระกุมารตรัสถามว่า ข้าแต่ท่านผู้นิรทุกข์ พระศาสดาของท่านพระ- องค์นั้น ประทับอยู่ในชนบทไหน แม้ข้าพเจ้าก็จักไป เฝ้าพระชินะผู้หาบุคคลเปรียบมิได้. พระเถระทูลว่า พระศาสดาผู้เป็นบุรุษอาชาไนย มีพระสมภพ แต่ราชสกุลพระเจ้าโอกกากราช ในชนบททิศ- ตะวันออก แต่พระองค์เสด็จปรินิพพานเสียแล้ว. ราชโอรสตรัสว่า ข้าแต่ท่านผู้นิรทุกข์ ถ้าพระพุทธเจ้าผู้เป็น ศาสดาของท่านยังดำรงพระชนม์อยู่ ถึงไกลหลาย พันโยชน์ ข้าพเจ้าก็จะไปเฝ้าใกล้ ๆ แต่เพราะ พระศาสดาของท่านเสด็จปรินิพพานเสียแล้ว ข้าพเจ้า ขอถึงพระมหาวีระผู้เสด็จปรินิพพานแล้วเป็นสรณะ ขอถึงพระพุทธเจ้า ทั้งพระธรรมอันยอดเยี่ยม ทั้ง พระสงฆ์ ผู้เป็นสรณะของมนุษย์และเทวดา ว่าเป็น สรณะ. ข้าพเจ้าของดเว้นปาณาติบาตทันที ของดเว้น อทินนาทานในโลก ไม่ดื่มน้ำเมา และไม่กล่าวเท็จ