พระไตรปิฎก

มาก แม้เหล่ากษัตริย์ครองแว่นแคว้น มีทรัพย์และ ข้าวเปลือกมาก แม้ท่านเหล่านั้น ไม่แก่ไม่ตาย ก็ หาไม่. ท่านที่เป็นนักศึกษา เป็นบุตรของชาวอันธกะ และชาวเวณฑุ ผู้สามารถแกล้วกล้า ประหารฝ่าย ปรปักษ์ แม้ท่านเหล่านั้น เสมอด้วยสิ่งยั่งยืนก็ต้อง พินาศ ถึงอายุขัยสิ้นอายุ. กษัตริย์ พราหมณ์ แพศย์ ศูทร คนจัณฑาล และปุกกุสะ และพวกชาติอื่น ๆ แม้คนเหล่านั้น ไม่แก่ไม่ตาย หามีไม่ ท่านที่ร่ายมนต์พรหมจินดา มีองค์ ๖ และท่านที่ใช้วิชาอื่น ๆ แม้ท่านเหล่านั้น ไม่แก่ไม่ตาย หามีไม่ อนึ่ง พวกฤษี ผู้สงบ สำรวมจิตบำเพ็ญตบะ แม้ท่านผู้บำเพ็ญตบะเหล่านั้น ก็ต้องละทิ้งร่างกายไปตามกาล แม้พระอรหันต์ ทั้งหลายผู้อบรมตนแล้ว ทำกิจเสร็จแล้วไม่มีอาสวะ สิ้นบุญและบาปแล้ว ก็ยังทอดทิ้งกายนี้. พระกุมารตรัสว่า ข้าแต่พระมหามุนี คาถาทั้งหลายของท่าน เป็น สุภาษิต มีประโยชน์ ข้าพเจ้าเพ่งพินิจตามสุภาษิต นั้นแล้ว และขอท่านโปรดเป็นสรณะ ของข้าพเจ้า ด้วยเถิด. พระเถระทูลว่า