พระไตรปิฎก

๔. สุวรรณวิมาน ว่าด้วยสุวรรณวิมาน พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า [๗๘] วิมานเหนือภูเขาทองของท่านมีรัศมี สว่างไปทุกส่วน ปกคลุมด้วยข่ายทองผูกขึงข่ายกระ- ดึงไว้ เสาวิมานทุกต้นแปดเหลี่ยม ทำไว้อย่างดี ล้วนแล้วด้วยแก้วไพฑูรย์ ที่เหลี่ยมหนึ่ง ๆ สร้าง ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพื้นอันน่ารื่นรมย์ใจ วิจิตร ด้วยแก้วไพฑูรย์กับทอง แก้วผลึกกับเงิน แก้วลาย ( เพชรตาแมว ) กับมุกดา และแก้วมณีแดง ( กับทิม ) ที่วิมานนั้น ธุลีไม่ฟุ้ง หมู่จันทันมีสีเหลืองที่สร้างไว้ ก็รับช่อฟ้า สร้าง ๔ บันไดไว้ ๔ ทิศ สว่างไสวด้วย ห้องรัตนะต่าง ๆ ดุจดวงอาทิตย์ ที่วิมานนั้นมีไพที จัดไว้เป็นพิมพ์เดียวกัน ประหนึ่งเนรมิมิตไว้เป็น สัดส่วน เมื่อส่องแสงจึงสว่างไปโดยรอบทั้ง ๔ ทิศ. ในวิมานอันประเสริฐนั้น ท่านเป็นเทพบุตร ผู้มีรัศมีมาก รุ่งโรจน์ด้วยวรรณะดุจอาทิตย์ที่กำลัง อุทัย นี้เป็นผลแห่งทาน หรือศีล หรืออัญชลีกรรม ของท่าน ท่านถูกอาตมาถามแล้ว โปรดบอกผลกรรม นั้นแก่อาตมาทีเถิด.