พระไตรปิฏก

[๑๑๓๒-๑๑๓๓] เพราะบุญนั้นข้าพเจ้าจึงมีผิวพรรณงามเช่นนี้ ฯลฯ

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้









(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรตนหนึ่งว่า)

{๗๘} [๑๑๓๔] วิมานที่ภูเขาทองคำของท่าน มีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกส่วน

ปกคลุมด้วยข่ายทองคำ ผูกขึงข่ายกระดึงไว้

[๑๑๓๕] เสาวิมานทุกต้นแปดเหลี่ยม สร้างไว้อย่างสวยงาม

ล้วนประดิษฐ์ด้วยแก้วไพฑูรย์ แต่ละเหลี่ยมประดับรัตนะ ๗ ประการ

[๑๑๓๖] มีพื้นน่ารื่นรมย์ใจ วิจิตรด้วยแก้วไพฑูรย์ ทองคำ

แก้วผลึก เงิน แก้วลาย แก้วมุกดา และทับทิม

[๑๑๓๗] ที่วิมานนั้นไม่มีธุลีฟุ้งขึ้น

มีหมู่จันทันสีเหลืองสร้างไว้รองรับช่อฟ้า

[๑๑๓๘] บันได ๔ บันไดสร้างไว้ ๔ ทิศ

วิมานนั้นมีห้องสำเร็จด้วยรัตนะต่าง ๆ รุ่งโรจน์ดังพระอาทิตย์

[๑๑๓๙] ที่วิมานนั้น มีไพทีอยู่ทั้ง ๔ ทิศ จัดสร้างได้สัดส่วน

ส่องแสงสว่างโชติช่วงโดยรอบทั้ง ๔ ทิศ

[๑๑๔๐] ในวิมานอันประเสริฐนั้น ท่านเป็นเทพบุตรมีรัศมีรุ่งเรืองมาก

มีผิวพรรณรุ่งโรจน์อย่างยิ่ง ดังพระอาทิตย์กำลังอุทัย

[๑๑๔๑] นี้เป็นผลของทาน หรือศีล หรือการกราบไหว้ของท่าน

อาตมาถามท่านแล้ว โปรดบอกผลกรรมนั้นแก่อาตมาเถิด