พระไตรปิฎก

ในวิมานอันประเสริฐนั้น ท่านเป็นเทพบุตร ผู้มีรัศมีมาก รุ่งโรจน์ด้วยวรรณะ ดุจดวงอาทิตย์ ที่กำลังอุทัย นี้เป็นผลแห่งทาน หรือศีล หรืออัญ- ชลีกรรมของท่าน ท่านถูกอาตมาถามแล้ว โปรดบอก ผลกรรมนั้นแก่อาตมาที่เถิด. เทพบุตรแม้นั้น ได้พยากรณ์แก่พระมหาโมคคัลลานเถระด้วยคาถา เหล่านี้ว่า เทพบุตรนั้นถูกพระโมคคัลลานะถามแล้ว จึง พยากรณ์ปัญหาของกรรมที่มีผลอย่างนี้ว่า ข้าพเจ้าอยู่ในเมืองอันธกวินทะ เลื่อมใสแล้ว ได้สร้างวิหารถวายพระพุทธเจ้า เผ่าพันธุ์พระอาทิตย์ ผู้เป็นพระศาสดา ด้วยมือของตน ข้าพเจ้ามีใจเลื่อมใส ได้ถวายของหอม ดอกไม้ ปัจจัย เครื่องลูบไล้ และวิหาร แด่พระศาสดาในเมืองอันธกวินทะนั้น เพราะบุญนั้น ข้าพเจ้าจึงได้ผลนี้ จึงมีสิทธิใน นันทนวัน ข้าพเจ้ามีหมู่เทพอัปสรฟ้อนรำขับร้องห้อม ล้อม รื่นรมย์อยู่ในนันทนวันอันประเสริฐ ที่น่ารื่น- รมย์ประกอบไปด้วยสกุณชาตินานาชนิด. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สพฺพโตปภํ ได้แก่ ส่องรัศมี คือ เปล่งรัศมีออกไปจากทุกส่วน. บทว่า กิงฺกิณิชาลกปฺปิตํ ได้แก่ มีข่าย กระดึงที่จัดไว้เรียบร้อย.