พระไตรปิฎก

๙. มัฏฐกุณฑลีวิมาน ว่าด้วยมัฏฐกุณฑลีวิมาน พราหมณ์ ถามเทพบุตรนั้นว่า [๘๓] เจ้าแต่งตัว มีตุ้มหูเกลี้ยง ทรงมาลัย ดอกไม้ ทาตัวด้วยจันทน์แดง ประคองแขนคร่ำครวญ อยู่ในกลางป่า เจ้าเป็นทุกข์หรือ. มัฏฐกุณฑลีเทพบุตรตอบว่า เรือนรถทำด้วยทองคำงามผุดผ่อง เกิดขึ้นแก่ ข้า ข้าหาคู่ล้อรถนั้นยังไม่ได้ ข้าจะสละชีวิตเพราะ ความทุกข์นั้น. พราหมณ์กล่าวว่า พ่อมาณพผู้เจริญ เจ้าอยากได้ล้อทองคำ แก้ว- มณี ทองแดง หรือเงิน ก็จงบอกแก่ข้า ข้าจะจัด คู้ล้อให้เจ้า. มาณพนั้นกล่าวตอบพราหมณ์นั้นว่า พระ- จันทร์พระอาทิตย์ทั้งสอง ย่อมปรากฏในท้องฟ้านั้น รถทองของข้า ย่อมงามด้วยคู้ล้อนั้น. พราหมณ์กล่าวว่า พ่อมาณพ เจ้าเป็นคนโง่ ที่มาปรารถนาสิ่งที่ ไม่ควรปรารถนา ข้าเข้าใจว่าเจ้าจักตาย ( เสียก่อน)