พระไตรปิฎก

เลวร้าย มีอยู่ในที่ใด ๆ คนทำบาปก็ย่อมไปในที่ นั้น ๆ ย่อมไม่พ้นทุคติไปได้ไม่ว่าในกาลไร พ่อกุมาร เพราะเหตุอะไรหนอ เทพบริวารจึงกลายเป็นผู้ฟั่น- เฟือนในชั่วครู่นี้ เหมือนน้ำใสถูกกวนให้ขุ่น โทม- นัสความเสียใจจึงได้มีแก่เทพบริวารนี้และตัวท่าน. เทพบุตรตอบว่า ดูก่อนพ่อค้าทั้งหลาย กลิ่นหอมทิพย์เหล่านี้ หอมฟุ้งจากป่าไม้ซึก หอมตลบอบอวลทั่ววิมานนี้ กำจัดความมืดได้ทั้งกลางวันกลางคืน ล่วงไปร้อยปี เปลือกฝักของต้นซึกเหล่านี้จะแตกออกเป็นฝัก ๆ เป็น อันรู้ว่าร้อยปีของมนุษย์ล่วงไปแล้ว ดูก่อนพ่อค้า ทั้งหลาย ตั้งแต่ข้าพเจ้าเกิดในเทวดาหมู่นี้ ดำรงอยู่ ในวิมานนี้ ๕๐๐ ปีทิพย์แล้วจึงจุติ เพราะสิ้นบุญ เพราะสิ้นอายุ เพราะความโศกนั้นนั่นแล ข้าพเจ้า จึงซบเซา. พวกพ่อค้ากล่าวว่า ท่านได้วิมานซึ่งหาที่เปรียบมิได้เป็นเวลานาน ท่านเป็นเช่นนั้นจะเศร้าโศกไปทำไมเล่า ผู้มีบุญน้อย เข้าอยู่ในวิมานชั่วเวลาสั้น ๆ ควรเศร้าโศกแท้. เทพบุตรกล่าวว่า