Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 48 หน้าที่ 663

เล่ม มมร. 48 หน้า 663 ข้อ 84
แก้วประพาฬ แก้วลายและแก้วทับทิม มีรัศมีโชติ ช่วง วิมานงามนี้ของท่านนี้มีเสาพันหนึ่ง มีอานุภาพ หาที่เปรียบมิได้ อยู่บนเสาเหล่านั้น ประกอบด้วย รัตนะภายใน ภายนอกล้อมด้วยไพทีทอง และกำบัง อย่างดีด้วยแผ่นทอง วิมานของท่านนี้สว่างด้วยทอง ชมพูนุท ส่วนนั้น ๆ เกลี้ยงเกลาประกอบด้วยบันได และแผ่นกระดานของปราสาท มั่นคงงดงาม ส่วน ประกอบเข้ากันสนิท ชวนพิศอย่างยิ่ง น่าลิงโลดใจ ภายในวิมานรัตน์ มีข้าวน้ำอุดมสมบูรณ์ ตัวท่าน อันหมู่เทพอัปสรห้อมล้อมเอิกอึง ด้วยเสียงตะโพน เปิงมางและดนตรี อันทวยเทพกราบไหว้ด้วยการ สดุดี และวันทนา ท่านนั้นตื่นอยู่ด้วยหมู่เทพนารี บันเทิงอยู่ในวิมานปราสาทอันประเสริฐน่ารื่นรมย์ใจ มีอานุภาพเป็นอจินไตย ประกอบไปด้วยคุณทุกอย่าง ดังท้าวเวสวัณในนลินีสถานมีดอกบัว ท่านเป็นเทวดา หรือเป็นยักษ์ หรือเป็นท้าวสักกะจอมเทพ หรือ เป็นมนุษย์ พวกพ่อค้าเกวียนถามท่าน ขอท่านโปรด บอกทีเถิด ท่านเป็นเทวดาชื่อไร. บรรดาบทเหล่านั้น ท่านเรียกเทพบุตรด้วยบทว่า กุมาร เพราะ อยู่ในปฐมวัย. บทว่า สพฺพํ ท่านกล่าวหมายเอาเทพบุตรและสิ่งที่เกี่ยว
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka