พระไตรปิฎก

๓. มัตตาเปติวัตถุ ว่าด้วยผู้ดุร้ายตายเป็นนางเปรต นางติสสาถามหญิงเปรตตนหนึ่งว่า [๑๐๐] ดูก่อนนางเปรตผู้ซูบผอมมีแต่ซี่โครง ท่าน เป็นผู้เปลือยกาย มีรูปร่างน่าเกลียด ซูบผอม มี ตัวสพรั่งไปด้วยเส้นเอ็น ท่านเป็นใคร มายืนอยู่ ในที่นี้. นางเปรตนั้นตอบว่า เมื่อก่อน ท่านชื่อติสสา ส่วนฉันชื่อมัตตา เป็นหญิงร่วมสามีกับท่าน ได้ทำกรรมอันลามก ไว้ จึงจากมนุษยโลกนี้ไปสู่เปตโลก นางติสสาถามว่า ท่านได้ทำกรรมชั่วอะไรไว้ด้วยกาย วาจา ใจ หรือ เพราะวิบากแห่งกรรมอะไร ท่านจึงจาก มนุษยโลกนี้ไปสู่เปตโลก. นางเปรตนั้นตอบว่า ฉันเป็นหญิงดุร้ายและหยาบคาย มักหึง- หวง มีความตระหนี่ เป็นคนโอ้อวด ได้กล่าววาจา ชั่วกะท่าน จึงจากโลกนี้ไปสู่เปตโลก