พระไตรปิฏก

(เทพธิดานั้นตอบว่า)

[๑๒๙] เมื่อก่อนในชาติอื่น ๆ ดิฉันเป็นมารดาของพระสารีบุตรเถระ

เข้าถึงเปตวิสัย ๑ ถูกความหิวกระหายครอบงำ

[๑๓๐] ดิฉันถูกความหิวกระหายครอบงำแล้ว

ได้กินน้ำลาย น้ำมูก เสมหะที่เขาถ่มทิ้งแล้ว

กินมันเหลวซากศพที่ถูกเผาอยู่

และกินโลหิตของหญิงทั้งหลายผู้คลอดลูก

[๑๓๑] กินโลหิตของคนที่มีแผลและผู้ที่ถูกตัดจมูกและศีรษะ

และกินหนัง เนื้อ เอ็นเป็นต้น ที่อาศัยร่างกายชายหญิง

[๑๓๒] ดิฉันไม่มีที่พึ่ง ไม่มีที่อยู่อาศัย นอนบนเตียงอันแปดเปื้อน

กินหนองและเลือดของปศุสัตว์และมนุษย์ทั้งหลาย

[๑๓๓] ดิฉันบันเทิงอยู่เพราะทานของพระสารีบุตร จึงไม่มีภัยแต่ที่ไหน ๆ

พระคุณเจ้าผู้เจริญ ดิฉันจะไหว้พระสารีบุตร

ผู้เป็นปราชญ์ มีความกรุณาในโลก







(นางติสสาถามนางเปรตตนหนึ่งว่า)

{๑๐๐} [๑๓๔] แน่ะนางเปรตผู้มีร่างกายซูบผอม มีแต่ซี่โครงผุดขึ้น

เธอเปลือยกาย มีผิวพรรณและรูปร่างน่าเกลียด น่ากลัว

ซูบผอม มีร่างกายสะพรั่งไปด้วยเส้นเอ็น

เธอเป็นใครกันเล่ามายืนอยู่ ณ ที่นี้

๑ ที่อยู่ของเปรต, แดนเกิดเป็นเปรต