พระไตรปิฎก

มีพระนครของพระเจ้าทสันนราช๑ ปรากฏ นามว่า เอรกัจฉะ เมื่อก่อนข้าพเจ้าเป็นเศรษฐี อยู่ในพระนครนั้น ประชาชนเรียกข้าพเจ้าว่า ธนปาลเศรษฐี ข้าพเจ้ามีเงิน ๘๐ เล่มเกวียน ทองคำ แก้วมุกดา แก้วไพฑูรย์ ก็มีมากมาย เหลือที่จะนับ แม้ข้าพเจ้า จะมีทรัพย์มากมายถึง เพียงนั้น ก็ไม่รักที่จะให้ทาน ปิดประตูบริโภค อาหาร ด้วยคิดว่า พวกยาจก อย่าได้เห็นเรา ข้าพเจ้าไม่มีศรัทธา เป็นคนตระหนี่เหนียวแน่น ได้ด่าพวกยาจกและห้ามปรามมหาชน ผู้ให้ทาน ทำบุญเป็นต้น ด้วยคำว่า ผลแห่งทานไม่มี ผล แห่งการสำรวมจักมีแต่ที่ไหน ได้ทำลายสระน้ำ บ่อน้ำ ที่ขุดไว้ สวนดอกไม้ สวนผลไม้ ศาลาน้ำ และสะพานในที่เดินลำบาก ที่เขาปลูกสร้างให้ พินาศไป ข้าพเจ้านั้นไม่ได้ทำคุณงามความดีไว้ เลย ทำแต่กรรมชั่วไว้ จุติจากชาตินั้นแล้ว เกิด ในเปตวิสัย เพียบพร้อมไปด้วยความหิวกระหาย ตลอด ๕๕ ปี ตั้งแต่ตายแล้ว ข้าพเจ้ายังไม่ได้กิน ข้าวและน้ำเลย แม้แต่น้อย การสงวนทรัพย์ คือ ๑. ม. พระเจ้าปัณณราช (ปณฺณานํ).