พระไตรปิฎก

๘. จูฬเสฏฐีเปตวัตถุ ว่าด้วยบรรพชิตตระหนี่เป็นเปรตเปลือยผอม พระเจ้าอชาตศัตรูตรัสถามจูฬเศรษฐีเปรตว่า :- [๑๐๕] ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ท่านเป็นบรรพชิต เปลือยกายซูบผอม เพราะเหตุแห่งกรรมอะไร ท่านจะไปที่ไหนในราตรีเช่นนี้ ขอท่านจงบอก การที่ท่านจะไปแก่เราเถิด เราสามารถจะให้ ทรัพย์เครื่องปลื้มใจแก่ท่านด้วยความอุตสาหะ ทั้งปวง. จูฬเศรษฐีเปรตกราบทูลว่า เมื่อก่อนพระนครพาราณสีมีกิตติคุณเลื่อง ลือไปไกล ข้าพระองค์เป็นคฤหบดีผู้มั่งคั่งอยู่ใน พระนครนั้น แต่เป็นคนตระหนี่เหนียวแน่นไม่ เคยให้สิ่งของแก่ใคร ๆ มีใจข้องอยู่ในอามิส ได้ถึงวิสัยแห่งพญายมเพราะความเป็นผู้ทุศีล ข้าพระองค์ลำบากแล้วเพราะความหิวเสียดแทง เพราะบาปกรรมเหล่านั้น เพราะเหตุนั้น ข้าพระ- องค์ปรารถนาอามิส จึงได้มาหาหมู่ญาติ มนุษย์ แม้เหล่าอื่นมีปกติไม่ให้ทาน และไม่เชื่อว่า