Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 49 หน้าที่ 244

เล่ม มมร. 49 หน้า 244 ข้อ 106
วิจิตรด้วย แก้วมุกดา และแก้วมณี ช่วยกันผ่า ฟืนสำหรับหุงอาหารในมหาทานของอังกุรพาณิช นั้น พวกนารี ๑๖,๐๐๐ คนประดับด้วยอลังการ ทั้งปวง ช่วยกันบดเครื่องเทศสำหรับปรุงอาหาร ในมหาทานของอังกุรพาณิชนั้น นารีอีก ๑๖,๐๐๐ คน ประดับด้วยเครื่องอลังการทั้งปวง ถือทัพพี เข้ายืนคอยรับใช้ในมหาทานของอังกุรพาณิชนั้น อังกุรพาณิชนั้น ได้ให้ของเป็นอันมากแก่มหาชน โดยประการต่าง ๆ ได้ทำความยำเกรงด้วยความ เคารพและด้วยมือของตนเองบ่อย ๆ ยังมหาทาน ให้เป็นไปแล้วสิ้นเดือน สิ้นปักษ์ สิ้นฤดูและปี เป็นอันมาก ตลอดกาลนาน อังกุรพาณิชได้ให้ ทานและทำการบูชาอย่างนี้ ตลอดกาลนาน ละ ร่างมนุษย์แล้ว ได้ไปบังเกิดในดาวดึงส์ อินทก- มาณพได้ถวายภิกษาทัพพีหนึ่งแก่พระอนุรุทธ- เถระ ละร่างมนุษย์แล้ว ได้ไปบังเกิดในดาวดึงส์ เหมือนกัน แต่อินทกเทพบุตรรุ่งเรืองยิ่งกว่า อังกุรเทพบุตรโดยฐานะ ๑๐ อย่าง คือ รูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ อันน่ารื่นรมย์ใจ อายุ ยศ วรรณะ สุข และความเป็นใหญ่. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสถามว่า :-
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka